sobota, 13 lutego 2016

93. Bp Tadeusz Pikus - czyli pierwszy autograf patriarchy

Witam w kolejnym poście. Na początku chciałbym zaznaczyć iż zdarzyło się coś dziwnego - mianowicie mój pierwszy post na tym blogu przeniósł się ze stycznia zeszłego roku do tegorocznego lutego, w skutek czego został opublikowany raz jeszcze. Dziwne... W każdym razie w tym poście tak jak w tytule tegoż posta przedstawiam wam autograf bp Tadeusza Pikusa - mój pierwszy autograf z tego środowiska (biskupi, księża). Biskup podpisał mi się z tyłu zdjęcia (trochę rozmazany ale oryginalny). Oto i on:

Przód 




Tył




Tadeusz Pikus (ur. 1 września 1949 w Zabielu) – polski biskup rzymskokatolicki, profesor nauk teologicznych, biskup pomocniczy warszawski w latach 1999–2014, biskup diecezjalny drohiczyński od 2014. 

Młodość i wykształcenie

Urodził się 1 września 1949 w Zabielu.
W latach 1975–1981 studiował w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Święcenia diakonatu otrzymał 4 maja 1980. Święceń prezbiteratu udzielił mu 7 czerwca 1981 w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie biskup pomocniczy warszawski Jerzy Modzelewski. W tym samym roku w Akademickim Studium Teologii Katolickiej w Warszawie uzyskał magisterium z patrologii.
W 1983 na tej samej uczelni otrzymał stopień licencjata patrologii. W latach 1983–1985 odbył studia w zakresie teologii fundamentalnejna Uniwersytecie Nawarry w Pampelunie, ukończone doktoratem na podstawie dysertacji La noción de Apologetica segun Gardeil. W 1999 po przedłożeniu na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie rozprawy Aksjologiczny wymiar religii w twórczości Aleksandra Mienia. Studium analityczno-krytyczne uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie teologii fundamentalnej.
W 2008 postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego otrzymał tytuł profesora nauk teologicznych.

Działalność naukowo-dydaktyczna

Prowadził wykłady w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie (1985–1999), Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie (1989–1990 i 1993–1998), Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie i później na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego (1997–2009), w Wyższym Seminarium w Łowiczu (1994–1995, 1996–1998), w Wyższym Seminarium Duchownym w Grodnie (1997–1999) i w Polskim Centrum Katechetycznym w Wilnie (1997–1999).
W latach 1988–1990 i 1992–1994 był prefektem warszawskiego seminarium, a w 1994 został jego wicerektorem. W 1989 objął funkcję sekretarza Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie. W 1987 został adiunktem w Akademickim Studium Teologii Katolickiej w Warszawie, a w 2002 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W latach 2000–2008 pełnił funkcję kierownika Wyższych Zawodowych Studiów Katechetycznych oraz kierownika kursów doskonalenia zawodowego dla nauczycieli religii-katechetów Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie Sekcji św. Jana Chrzciciela.
Zorganizował Kolegium Teologii Katolickiej św. Tomasza z Akwinu w Moskwie, a następnie w latach 1991–1992 był dziekanem i wykładowcą na tej uczelni.
W 1997 został członkiem Warszawskiego Towarzystwa Teologicznego, w 2005 członkiem zwyczajnym Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce, a w 2007 członkiem korespondentem Wydziału Teologicznego Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.
Autor publikacji opisujących chrześcijaństwo na terenie Rosji.

Prezbiter

W latach 1981–1983 był wikariuszem w parafii św. Rodziny w Jaktorowie. W 1997 został rektorem kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie.
W latach 1985–1988 pracował jako referent w Sekretariacie Prymasa Polski. W latach 1990–1992 przebywał w Moskwie, gdzie pełnił funkcje kapelana pracowników Pracowni Konserwacji Zabytków i duszpasterza Polaków w ZSRR. Od 1996 był duszpasterzem przedsiębiorców i organizatorów życia gospodarczego w Warszawie.
W 1997 wszedł w skład rady kapłańskiej i kolegium konsultorów archidiecezji warszawskiej. W 1998 został członkiem IV Synodu Archidiecezji Warszawskiej, na którym pełnił funkcję wiceprzewodniczącego komisji ekumenicznej.

Biskup

24 kwietnia 1999 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej ze stolicą tytularną LisiniaŚwięcenia biskupie otrzymał 8 maja 1999 warchikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie. Udzielił mu ich kardynał Józef Glemp, prymas Polski, któremu towarzyszyli Kazimierz Romaniuk, biskup diecezjalny warszawsko-praski, i Bronisław Dembowski, biskup diecezjalny włocławski. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Surrexit Dominus vere!” (Pan prawdziwie zmartwychwstał!). W latach 1999–2014 sprawował urząd wikariusza generalnego archidiecezji, ponadto w latach 1999–2008 był przewodniczącym Wydziału Nauki Katolickiej W 1999 został kanonikiem gremialnym Kapituły Metropolitalnej Warszawskiej.
29 marca 2014 decyzją papieża Franciszka został przeniesiony na urząd biskupa diecezjalnego diecezji drohiczyńskiej. Diecezję objął kanonicznie 24 maja 2014, a 25 maja 2014 odbył ingres do katedry drohiczyńskiej.
W ramach Konferencji Episkopatu Polski był przewodniczącym: Bilateralnego Zespołu Katolicko-Prawosławnego (2001–2011), Zespołu ds. Kontaktów z Polską Radą Ekumeniczną (2005–2010) i Rady ds. Ekumenizmu (2006–2011, członek od 1999). Pełnił funkcje delegata ds. dialogu katolików i muzułmanów (2000–2006) oraz delegata ds. Duszpasterstwa Polskich Przetwórców Żywności (2003–2013). Ponadto był członkiem: Komisji Wychowania Katolickiego (2000–2010), Rady ds. Dialogu Religijnego, jednocześnie przewodnicząc Komitetowi ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi (2001–2006), Rady Programowej Zespołu Pomocy dla Kościoła Katolickiego na Wschodzie (2002–2012), Zespołu ds. Społecznych Aspektów Intronizacji Chrystusa Króla (2004–2013) i Zespołu do rozmów z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym (2010–2012).
W latach 1999–2010 jako członek Rady ds. Ekumenizmu był redaktorem „Biuletynu Ekumenicznego” i współredaktorem zeszytów „Tydzień powszechnej modlitwy o jedność Chrześcijan”. W latach 2000–2004 należał do Zarządu Głównego Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów w Polsce, w 2004 został członkiem tejże rady. 
Odznaczenia:
-W 2005 za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
W 2010 został laureatem Polskiej Honorowej Nagrody Jakości.

Oryginał - tak
Dedykacja - nie
Czas oczekiwania - 9 dni

8 komentarzy:

  1. Gratuluję :)
    http://autografy-dawida123.blogspot.com/2016/01/57-asier-illarramendi.html

    OdpowiedzUsuń
  2. Gratuluję :>
    zapraszam: http://autografy-patrycji-jablonskiej.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. Gratulacje :)
    http://autografy-adriana-arka.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  4. Gratulację :) !
    Zapraszamy na nowy post -> http://autografypatrykaikingi.blogspot.com/2016/02/maria-niklinska-telekamery-2016.html

    OdpowiedzUsuń
  5. gratulacje! :) zapraszam do mnie na nową notkę. http://autografy-kaski.blogspot.com/ pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń