sobota, 24 sierpnia 2019

311. Jan Englert

Witam, cześć i czołem! Dziś przedstawiam wam kolejny autograf zdobyty poprzez wymianę z Maćkiem - autograf wybitnego polskiego aktora filmowego i teatralnego - Jana Englerta. Oto i on:


Garść informacji:

"Jan Aleksander Englert (ur. 11 maja 1943 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, profesor sztuki teatralnej. 
Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (1964). Na dużym ekranie zadebiutował rolą łącznika Zefira w filmie Andrzeja Wajdy Kanał (1956). 
Aktor warszawskich teatrów: Polskiego (1964–1969, 1981–1994), Współczesnego (1969–1981), Teatru Narodowego (od 1997), a od 2003 dyrektor artystyczny tej sceny. Zagrał w przedstawieniach Erwina Axera (Leon w Matce; Banco w Macbecie Ionesco, 1972; Pierwszy w Rzeczy listopadowej Brylla, 1975), Jerzego Kreczmara (Mesa w Punkcie przecięcia Claudela, 1973; Gustaw w Dziadach kowieńskich Mickiewicza, 1978), Kazimierza Dejmka (Konrad w Wyzwoleniu, 1982; Pan Młody w Weselu Wyspiańskiego, 1984; w sztukach Mrożka: rola tytułowa w Vatzlavie, 1982, Nieud w Letnim dniu, 1984, Moris w Kontrakcie; Bartodziej w Portrecie, 1987; także Chlestakow w Rewizorze Gogola, 1989), Andrzeja Łapickiego (Gustaw w Ślubach panieńskich Fredry, 1984), Tadeusza Minca (Henryk w Ślubie Gombrowicza, 1991), Macieja Prusa (tytułowa rola w Ryszardzie III Shakespeare’a, 1993), Pawła Passiniego (Hamlet 44), Grzegorza Jarzyny (T.E.O.R.E.M.A.T. wg Pasoliniego, 2009).  
Wyreżyserował m.in. Matkę, Bezimienne dzieło i Onych Witkacego, Kordiana Słowackiego; Śluby panieńskie Fredry, Udrękę życia Levina; w Teatrze Telewizji: Mewę i Iwanowa Czechowa, Miesiąc na wsi Turgieniewa, Dziady Mickiewicza, Beatryks Cenci Słowackiego.  
Zagrał m.in. w filmach Andrzeja Wajdy (Kanał, Katyń, Tatarak), Kazimierza Kutza (Sól ziemi czarnej, Perła w koronie), Janusza Zaorskiego (Baryton), Filipa Bajona (Magnat), a także w serialach Janusza Morgensterna (Kolumbowie, Polskie drogi), Jerzego Antczaka (Noce i dnie), Ryszarda Bera (Lalka), Jana Łomnickiego (Dom). 
Profesor warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza (dawniej Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna). Pełnił w niej funkcję dziekana Wydziału Aktorskiego (1981–1987) i rektora (1987–1993, 1996–2002). Za jego kadencji odbudowano Teatr Szkolny Collegium Nobilium i powołano Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych. W 2001 otrzymał tytuł honorowego profesora Rosyjskiej Akademii Sztuki Teatralnej w Moskwie. W latach 1992–1993 był członkiem Rady ds. Kultury przy Prezydencie RP. W 1989 otrzymał tytuł profesora. Obecnie jest wykładowcą Akademii Teatralnej w Warszawie. Od roku 2003 piastuje również stanowisko dyrektora artystycznego Teatru Narodowego w Warszawie." - Wikipedia

Oryginał - tak
Adres - -
Dedykacja - nie
Czas oczekiwania - -  

sobota, 17 sierpnia 2019

310. Robert Kranjec

Witam, cześć i czołem! Dziś przedstawiam wam kolejny autograf zdobyty poprzez wymianę z Maćkiem - autograf słoweńskiego skoczka narciarskiego - Roberta Kranjca. Oto i on:


Garść informacji:

"Robert Kranjec (ur. 16 lipca 1981 w Lublanie) – słoweński skoczek narciarski, brązowy medalista olimpijski, brązowy medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Pucharu Świata w lotach narciarskich w sezonach 2009/2010 i 2011/2012. Mistrz świata w lotach narciarskich w 2012. 
Swoją karierę w Pucharze Świata rozpoczął w Trondheim w 1998, jednak przez kilka kolejnych lat startował w nim sporadycznie, nie zdobywając punktów. Pierwsze punkty Pucharu Świata zdobył w Kuopio w listopadzie 2001. W lutym 2002 wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie wspólnie z Damjanem Frasem, Primožem Peterką i Peterem Žontą zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. W indywidualnych startach był piętnasty na normalnej skoczni oraz jedenasty na dużej. Miesiąc później wystąpił na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie, zajmując 11. miejsce. W międzyczasie, 1 marca 2002 roku podczas konkursu w Lahti po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce za Martinem Schmittem i Adamem Małyszem. Na koniec sezonu uplasował się na 16. miejscu w klasyfikacji generalnej. W sezonie 2002/2003 zajął 17. miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Wywalczył wtedy jedno podium – 9 lutego 2003 w Willingen ponownie był trzeci. Kilkanaście dni później wziął udział w mistrzostwach świata w Val di Fiemme, gdzie zarówno indywidualnie jak i drużynowo na dużej skoczni był szósty, a na normalnym obiekcie zajął 21. miejsce. 
Na mistrzostwach świata w lotach w Planicy w 2004 indywidualnie był dwunasty, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął szóstą pozycję. Na rozgrywane rok później mistrzostwa świata w Oberstdorfie Kranjec już nie pojechał. Jednak 26 listopada 2005 w Kuusamo zajął trzecie miejsce w inauguracyjnych zawodach sezonu 2005/2006, a kolejne wygrał i na pewien czas został liderem Pucharu Świata. W drugiej części sezonu skakał na niższym poziomie i w klasyfikacji generalnej zajął 16. miejsce. Podczas igrzysk olimpijskich w Turynie indywidualnie zajął miejsca w piątej dziesiątce, a w konkursie drużynowym Słoweńcy z Kranjcem w składzie zajęli 10. miejsce. W sezonach 2006/2007 i 2007/2008 zajmował czwarte miejsca na Letalnicy w Planicy. Nie wystąpił na mistrzostwach świata w Sapporo w 2007, a rok później, na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie wypadł przeciętnie. Dopiero w sezonie 2008/2009 udało mu się stanąć na najniższym stopniu podium zawodów Pucharu Świata. Na mistrzostwach świata w Libercu indywidualnie plasował się w pierwszej połowie drugiej dziesiątki, a drużynowo Słoweńcy wywalczyli siódme miejsce. W klasyfikacji generalnej plasował się kolejno na miejscach: 27. (2007), 25. (2008) i 23. (2009). 
Podczas Letniego Grand Prix 2009 we wszystkich swoich startach znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów. W końcowej klasyfikacji zajął drugie miejsce, przegrywając tylko z Simonem Ammannem. Olimpijski sezon zakończył na najlepszym w karierze 10. miejscu w klasyfikacji PŚ. W przeciwieństwie do ubiegłych lat Kranjec regularnie punktował w konkursach. Na igrzyskach olimpijskich w Vancouver w konkursie na normalnej skoczni był szósty, na dużej zajmował 27. miejsce po pierwszej serii, jednak w drugiej osiągnął 135,5 m (trzecia odległość tej serii) i awansował na dziewiąte miejsce. Drużynowo Słoweńcy zajęli ósmą pozycję. Na mamucich skoczniach zajmował kolejno miejsce pierwsze, drugie i drugie. Te wyniki pozwoliły mu zdobyć małą kryształową kulę za Puchar Świata w lotach narciarskich. Mimo to, na mistrzostwach świata w lotach w Planicy nie zdobył medalu. Indywidualnie był piąty, a w drużynie szósty. 
W sezonie 2010/2011 tylko raz stanął na podium. Miało to miejsce w ostatnich zawodach cyklu – 20 marca 2011 był drugi w lotach w Planicy, ulegając tylko Kamilowi Stochowi, a wyprzedzając Adama Małysza. 4 lutego 2011 na skoczni Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie w kwalifikacjach przy skoku na odległość 211,5 m zaliczył upadek. Mimo to, dzięki uzyskanej jednej z lepszych odległości udało mu się zakwalifikować do konkursu 5 lutego. 11 lutego 2011 w kwalifikacjach do konkursu na skoczni Vikersundbakken oddał skok na odległość 232 m, przez co ustanowił swój rekord życiowy. Podczas mistrzostw świata w Oslo indywidualnie prezentował się słabo. Natomiast w konkursach drużynowych był szósty na normalnej skoczni, a razem z Peterem Prevcem, Jurijem Tepešem i Jernejem Damjanem zdobył brązowy medal na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym Słoweńcy wyprzedzili zajmujących czwarte miejsce Niemców o 0,7 punktu. 
W marcu 2019 roku ogłosił zakończenie kariery. 
Jest ponadto pięciokrotnym mistrzem Słowenii: w latach 2009 i 2010 drużynowo i indywidualnie oraz w 2011 w drużynie." - Wikipedia

Oryginał - tak
Adres - -
Dedykacja - nie
Czas oczekiwania - - 

piątek, 9 sierpnia 2019

309. ReZi

Witam, cześć i czołem! Dziś przedstawiam wam kolejny autograf zdobyty poprzez wymianę z Maćkiem - autograf polskiego influencera, twórcy internetowego czy też działacza charytatywnego (udało mu się przeprowadzić z sukcesem kilka zbiórek charytatywnych, a podczas ostatniej na rzecz Górnośląskiego Centrum Zdrowia Dziecka w Katowicach udało mu się zebrać ponad 300 tys. złotych) - Reziego. Oto i on:


Garść informacji:

"Remigiusz reZi Wierzgoń (ur. 11 września 1996 w Rybniku) – polski youtuber. Jego główny kanał na YouTube (reZigiusz) w 2019 roku subskrybowało ponad 3,7 mln widzów, natomiast jego drugi kanał (reZi – Born To Be a Gamer) miał ponad 300 tys. subskrybentów. Był jednym z członków jury w programie The Brain. Genialny umysł. Jest także działaczem charytatywnym. Mieszka we Wrocławiu. 
Filmy na swoim kanale na Youtube o nazwie reZiWierzgoń zaczął publikować w 2008 roku. Na początku 2010 roku stworzył kanał „reZiGaming”. Później założył kanał reZiPlayGames. Jego seria, Minecraft na modach, szybko zdobyła popularność. Kanał ostatecznie zmienił nazwę na reZigiusz. Początkowo skupiał się na grach komputerowych, ale z czasem ilość tematów poruszanych przez niego zaczęła się rozszerzać, w związku z czym twórca utworzył nowy kanał reZi – Born To Be a Gamer, który w maju 2019 r. subskrybowało 320 tys. osób. 
W 2018 miesięcznie jego filmy zdobywały ponad 10 milionów odsłon. 
Jest właścicielem marki odzieżowej i drukarni tekstylnej. Ubrania sprzedaje w sklepie reZi Style." -  Wikipedia

Oryginał - tak
Adres - -
Dedykacja - nie
Czas oczekiwania - -